برجاده‌هایروشن_خاطره

هفت سالم بود که با واژه سپاهی دانش آشنا شدم خانم معلم مهربان کلاس اولم سپاهی دانش بود و من بی‌دلیل هم خودش و هم لباسش را دوست داشتم! بهمن همان سال بود که انقلاب شد و دیگر اسمی از سپاهی دانش نشنیدم اما در طول سال‌هایی که درس خواندم دانستم معلم، معلم است حالا اسمش هرچه که می‌خواهد باشد.
بعضی از انسان‌ها تعریف زیست شرافتمندانه‌اند بعضی از انسان‌ها بود و نبودشان فرق می‌کند بعضی از انسان‌ها رد پا دارند اثرگذارند ماندگارند و درد فهمیدن و فهماندن و مفهوم شدن، همگی متعلق به آنهاست واژه‌ها هم همین طورند بعضی از واژه‌ها حس دارند قدرتمندند و تاثیرگذار و بعضیشان جادو می‌کنند؛ معلم یکی از همان واژه‌هاست معلم مقدس است اوست که گذشته را زنده نگه می‌دارد حال را درک می‌کند و آینده را رقم می‌زند.
در سال گذشته خیلی اتفاقی با انسانی شریف آشنا شدم که شغلش را از سپاهی‌دانش بودن آغاز کرده بود و….
کتاب بر جاده‌های روشن خاطره به قلم استاد علیرضا پازوکی برای چاپ به من سپرده شد. کتاب را که می‌خواندم غرقش می‌شدم و گاهی یادم می‌رفت که باید ویراستاری‌اش کنم،پس برمی‌گشتم و از نو شروع می‌کردم.
من در سطر سطرِ این کتاب انسانی را می‌دیدم که در اوج جوانی می‌دانست از زندگی چه می‌خواهد.
جوانی که برای ادامه تحصیل به یکی از بهترین دانشگاه‌های ‌خارج از کشور رفته اما به قصد خدمت به میهن خود باز می‌گردد. جوانی که دوری از مادر را تاب نمی‌آورد. جوانی که وطن را هم مادر خود می‌داند. او عقیده دارد که احترام کلید ورود به قلب‌هاست! او صدای عبور رودخانه از روستا را به نواختن سمفونی دلنوازی تشبیه می‌کند که می‌توان ساعت‌ها نشست و عاشقانه به آن گوش داد. طبیعت الهام بخش اوست. او ساری است و جاری. صبور است و مهربان و نگاه زیبابین و قدردان بودنش از او آدمی متفاوت
ساخته است. نقد و انتقاد را می‌پذیرد و عقیده دارد که اگر نقد و انتقاد نباشد افکار و اندیشه‌ها در مرداب سکون و رکود محکوم به فنا هستند.
تنوع ادیان و زبان و نظام خانواده را در کشور بیگانه می‌بیند،اما همچنان پایبند دین و آیین و نظام خانوادگی خود است! او انسانی است که وقتی در اوج جوانی برای خدمت به روستاها اعزام می‌شود، میهمان سفره‌های ساده و صمیمی آنهاست و قدر لحظه لحظه‌ی آن را می‌داند….
کتاب را که بخوانید متوجه روح بزرگ و منشِ والای نویسنده‌اش می‌شوید، از آن انسانهای ناب که در حد شعر لطیف است و در حد کوه محکم….